ماه، سیلک، زن

نور از دیرباز اصلی‌ترین عنصر ستایش بود. در باور پیشینیان، ظهور علت غایی چرخش‌های رهایی از ظلمت و تجلی نور، یعنی خورشید و ماه، به دست ایزدانی آغاز می‌شود که گذر فصل‌ها، رونق کشاورزی، برکت رزق و انباشت آذوقه را برای مردم ممکن می‌ساختند، اما ماه به دلیل اهمیت ویژه‌اش، پررنگ‌تر از خورشید و دیگر عناصر قدسی طبیعت و حتی با قدمتی بسیار طولانی‌تر، تجلی‌گاه نمادپردازی‌ها در هنر و مذهب را به خود اختصاص داده بود.