ما و اثر انگشت هاشمی

ما می‌نویسیم تا از ظلمات دخمه‌های تاریک رها شویم؛ می‌نویسیم تا با «خاطرات ظلمت» بستیزیم؛ و با حقیقت روشنایی بیامیزیم؛ چونان شاخه‌ای (انسانی در شعر آزادی) که در سیاهی جنگل به‌سوی نور فریاد می‌کشد. می‌نویسیم تا آه آتشناک و سوز سینه‌ی تنهای خود را قلمی و علنی کرده باشیم.