با دندان زمین را شخم زدن

کتاب حاضر، رمانی فارسی است که با زبانی ساده و روان و بیان جزئیات لازم نگاشته شده است. نویسنده با پرداخت مناسب شخصیت‌ها و توصیف عمیق‌ترین احساسات و افکار آن‌ها و همچنین با بیان دقیق جزئیات صحنه‌ها، خواننده را از ابتدا تا انتهای کتاب با خود همراه می‌سازد. در داستان می‌خوانیم: «درِ فلزی اردوگاه، با صدای خفه‌ای روی لولا چرخید و به‌آرامی باز شد و بعد اتوبوسی زردرنگ آشنا، وارد محوطه وسیع اردوگاه شد. تنها سرنشین اتوبوس، دختر جوانی بود که ساک کوچکی در دست داشت و پس از توقف اتوبوس، پیاده شد. ابتدا نگاهی سرشار از کنجکاوی به دوروبر انداخت و سپس چشمانش را بست.»