مسئله رنج (جستارهایی درباره فقدان فاجعه و مرگ)

درباره موضوع‌هایی چون رنج و نبود که عمیقاً به وجدان و درون نیات آدمی مربوط‌اند، معرفت به‌گونه‌ای ویژه رخ می‌نمایاند. در این موارد، ذهن نظمی نامنظم و جست‌وجویی در همه اطراف و اکناف را طلب می‌کند. آگاهی شکلی جنون‌آمیز به خود می‌گیرد و هر آنچه در دسترس است، از می‌آید. مدارک علمی و نظم و سیاق مطالعاتی و دانشگاهی را موضوع مرگ و رنج پس می‌زنند و هم‌زمان طلب می‌کنند. در اینجا، آنچه مطرح است و ما را به حرف‌زدن درباره این موضوع‌ها می‌کشاند نه داشتن دانشی خاص، بلکه دارایی مشترک همه ما، یعنی خود رنج، و اقرار به معرفت‌ناپذیر بودن آن است.