دوران گذار روابط بین الملل در جهان پسا غربی

در سال‌های میانی دهه 80 شمسی که بحران‌های مختلف سیاسی و اقتصادی و چالش‌های جدی در صحنه مدیریت تحولات جهانی از یک‌سو، و ناکامی‌های پی‌درپی قدرت‌های بزرگ به‌ویژه ایالات متحده در شکل‌دهی به نظم آینده مدنظر خود از سوی دیگر، توجه اندیشمندان و کنشگران روابط بین‌الملل را به ضرورت تبیین و ترسیم مختصات جهان درحال‌گذار و نظم پیش‌روی بین‌المللی جلب کرده بود، در یک طرح پژوهشی به شورای راهبردی روابط خارجی پیشنهاد شد که با عنایت به نقش محوری نظریه در ساختن واقعیات آینده، جمع محدودی از استادان و اندیشمندان ایرانی حوزه‌های مختلف روابط بین‌الملل و علوم سیاسی و کارگزاران برجسته روابط خارجی جمهوری اسلامی ایران، به بررسی این موضوع از نگاه ایرانی و با توجه به دغدغه‌ها و توانمندی‌های جمهوری اسلامی ایران به‌طور خاص و جهان غیرغربی به‌شکل عام پرداخته و حاصل نظرات آن‌ها از طریق شورا به استحضار مسئولان نظام برسد.